Op een mistige ochtend in oktober besluiten we een wandeling te maken door de Sfeerstaltuin. In de tuin hoor je het geratel en geronk bij de werkzaamheden op de toekomstige golfbaan.
De mist geeft een aparte sfeer aan de bloemen en planten, “spinnenwebben” zijn nu goed zichtbaar tussen het groen.

Het graspad is nat, maar de temperatuur is goed. Hendrik Jan wil wel een rondje meelopen en ons wat vertellen. De herfstbloemen zoals b.v. dahlia’s, maar ook verbena en andere staan nog in bloei. De liefhebber kan dus best nog een mooi herfstboeketje maken. We komen langs de hoplaan, aan de lange slierten hingen duizenden hopbellen, nu zijn ze gesnoeid en wachten op het volgend jaar . Via de vlinderroute naar de fruitroute, langs beide kanten van het pad staan jonge appel-, peer–, pruimenbomen en bramenstruiken. De oogst is binnen, van de bramen wordt lekkere jam gemaakt. Tegenover een soort corridor van gaas, waar siervruchten hingen, staan twee apart soort fruitbomen. Hendrik Jan vertelt dat hier mispels oftewel mespilus bomen staan. Ze kunnen wel zes meter hoog worden. Je ziet ze alleen nog in oude fruittuinen of buitenplaatsen en……. in de Sfeerstaltuin. De Hollandse reuze mispel is de bekendste soort, hij houdt van een beschutte plek in de volle zon. Heeft in mei/juni witte bloemen, en later peervormige vruchten, sommige vinden ze lekker, weer andere vinden ze niet om te eten. Nadat ze geplukt zijn, moeten ze nog geruime tijd bewaard worden tot ze helemaal bruin zijn, worden ze overrijp dan rotten ze snel. Vandaar de uitdrukking “zo rot als een mispel”.

We wandelen langs de groentetuin waar nog wat koolsoorten wachten om geoogst te worden. Aan het eind van de fruitroute staan twee bomen, met nog enkele kleine rode appeltjes. Zijn ze eetbaar??? Het is niet goed om ze rauw op te peuzelen, wel kan je er smakelijke appelsap van maken, maar meestal worden ze gebruikt in herfstbloemstukken. We klimmen nog even op de uitkijktoren, het zicht is vanwege de mist niet ver, maar toch kunne we het heuvelachtige golfbaangebied met veel vijvers, waaraan nog hard gewerkt wordt, goed waarnemen. Over het grote gazon terug spelen we nog even op de jeu de boules baan. Dan naar de stal met zijn kunstige herfststukken, Dita verteld wat er allemaal voor takken, bessen enz. gebruikt worden. We geven ons op voor een cursusmiddag. Het lijkt ons prachtig om zelf zoiets te maken. Bij Annette genieten we van koffie en appeltaart, en bedanken H.J. voor zijn story: “mispel in de mist”.

Heeft u speciale vragen, over het buitengebeuren van de Sfeerstaltuin, voor Hendrik Jan, stel ze dan gerust.

Hendrik Jan