Een grote open loods, ooit gebouwd door de vader van Ies Bos, voor het sorteren van spruiten, en andere landbouwwerkzaamheden. Een werkplaats, en een ruimte voor gereedschap, trekkers en ander materieel. Op de zolder kisten, zakken enz. Een grote koelcel waarin de laatste jaren o.a, kleding opgeslagen werd die mensen kwamen brengen voor Roemenië. Er zou een hele story geschreven kunnen worden over het gebruik van deze ruimte. Enkele jaren geleden hebben vrijwilligers van het I.V.N. (Instituut Voor Natuurbeschermingseducatie) nog een kerkuilenkast geplaatst. De loods moet gesloopt worden, op die plaats komt de parkeerplaats van de golfbaan.

Het is eind juni 2007, Ies sjouwt alle materialen eruit, veel gaat in een paar grote containers welke voorlopig als schuur dienst doen. Oude, niet meer gebruikte spullen worden voor een zacht prijsje verkocht.

Eén van de kopers meldt aan Ies dat hij gepiep hoort van boven uit de loods. Ies zegt: “het zal toch niet waar zijn?” “Zouden er jonge uilen in de uilenkast zitten?” Een klimpartij bevestigd zijn vermoeden. De I.V.N vrijwilliger wordt erbij gehaald en ook de initiatiefnemer van de golfbaan. In de kerkuilenkast zaten vader en moederuil, twee jonge uilen, en nog twee hele kleine donzige uiltjes. Op 4 juli werden er vier uilen geringd. De golfbaan directie besloot de sloop uit te stellen totdat de uilen zijn uitgevlogen.

Kerkuilen broeden meestal op zolders van kerken en boerenschuren, daar vinden ze rust en ruimte. Het vrouwtje maakt geen nest, ze legt drie tot tien eieren zo op de braakselballen. Direct na het eerste ei gaat ze broeden. De eieren komen dus niet gelijk uit. De kerkuil is één van de beste muizenvangers, zelfs als het stikdonker is, kan hij op het geluid dat de muis maakt, zijn prooi pakken.

Het hangt van het muizenaanbod af of alle jongen groot gebracht kunnen worden, en niet verhongeren. Op zaterdag 14 juli zijn de twee jongste uilen geringd. Het duurt nog zeker zes weken voordat alle jonge vogels zijn uitgevlogen. De uilenkast wordt dan weg gehaald, en in de naast liggende stal geplaatst.

Het oudste jong. De vraag is, vinden de kerkuilen dan wel de kast? Hoewel, dèze hebben ze ook na enige tijd speuren gevonden.

Als het donker wordt proberen Dita en Ies een glimp op te vangen van de uilen als zij op rooftocht gaan. Het gaat echter zo geruisloos en snel, dat het haast niet waarneembaar is. Zo zien we dat de Sfeerstal niet alleen oog heeft voor wat groeit en bloeit, maar ook vogels – vlinders en ander dierenleven hoog “in het vaandel” heeft staan.

Een van de ouders. Zoekt u nog wat oude spullen? (vanuit de loods) Wilt u een prachtig boeket bloemen? ( bijna alles bloeit nu) Wilt u een decoratief bloemstuk of materiaal hiervoor? Zoekt u een rustige plek, met uitzicht op de steeds groener wordende golfbaan? Wilt u dit eens van ± 10 meter hoogte bekijken? Hebt u wat te vieren? Vindt u koffie met een stuk appeltaart in de sfeervolle theetuin ook een traktatie? U bent van harte welkom!

Op geheel eigen wijze (even als de familie uil) gaat de familie Bos verder, gesteund door familie, vrienden, bekenden en bezoekers met het ontwikkelen van de plannen rond de nieuwe Sfeerstal. Kom het mee beleven!

Hendrik Jan.