Met het stijgen van de temperatuur wordt de pluktuin elke week kleuriger. Gelijktijdig met de groei van vaste planten en heesters trachtten verschillende ongewenste gasten bezit te nemen van de tuin. Er wordt van alles aan gedaan om ze te verwijderen. Het is een zware strijd die vooral bij regenachtig weer moeilijk uitvoerbaar is, gelukkig gaat het beter bij zonnig weer, hogere temperaturen en wind.

We hebben het dan over (on)kruid, zoals paardebloem, distels, herderstasje, weegbree, veldzuring, brandnetel, pispotje, boterbloem, kweek, zevenblad, paardenstaart, hanenpoot, kamille enz. enz. Op zich zijn het planten met een functie in de natuur. Vogels zijn dol op het zaad, bijen op de honing. In de bloemen of groentetuin zijn ze niet gewenst omdat ze op den duur gekweekte planten kunnen overwoekeren. Dus met schoffel en hark trekken tuinlieden ten strijde.

Enkele wijze uitspraken van tuinkabouters over (on)kruid ! -Is in de tuin het onkruid in èèn jaar je de baas. Het zaad blijft vruchtbaar voor minstens zeven jaar. Dus hèlaas ! _ Ook al schoffel je het onkruid in minder mooi weer, bedenk dan maar, waar je hem raakt doet het zeer. _ Heeft een brandnetel gestoken in je hand, dan hoeft hij niet in het verband. Met muurt of ’n weegbreeblad even smeren, en het prikgevoel zal je niet meer deren.

Wat heeft kruid met onkruid ? Van kamillebloemen kan je thee zetten. Van brandneteltoppen kan je soep trekken. De eetbare stengels van veldzuring zijn rijk aan vitamine C. Je kan er zuringsoep van maken.

Onder het genot van thee met ‘n punt appeltaart mijmert een tuinkabouter; kruid of onkruid ! ?

Ze verdelen de buit, onkruid heeft beslist ook wat met kruid !

Hendrik Jan.